Website van de Groenesteinfamilie
Cor
Over ons en de kinderen
Truus
Truus, 19 maart 1931 ---- 22 Mei 2010
Helaas is mijn lieve vrouw op 22 mei 2010 overleden en vindt vandaag haar crematie plaats op 28 mei 2010. We wisten dat het zou gebeuren maar het komt altijd onverwacht. Het wordt een verdrietige tijd. Ik zal haar erg missen.
22-10-2011 Wat gaat de tijd toch snel, alweer een jaar geleden dat ik afscheid moest nemen van mijn vrouw. Het blijft stil en eenzaam. Maar ik weet dat alles gewoon doorgaat.
Ik ben Cornelis Theodorus Groenestein en getrouwd op 1 oktober 1955 met Geertruida Johanna van Ekeren, waaruit een zoon is geboren op 2 november 1956. Er was al een zoon van mijn vrouw uit een eerder huwelijk welke was geboren op 10 februari 1951. Helaas is deze zoon overleden op 31 julli 2005, waar we veel verdriet van hebben. Daar later wat meer over.
Mijn vrouw, die zich Truus heeft laten noemen, is geboren in Amsterdam oud zuid op 19 maart 1931 en ik zelf ben geboren in Amsterdam noord, Tuindorp Oostzaanop 26 augustus 1932
Toen, op 1 okt.1955
Toen ik terug was gekomen na twee jaar in Curacao te hebben gediend met de MLD (marine luchtvaartdienst) leerde ik mijn vrouw kennen, ze was een vriendin van mijn zuster, dus was dit meer van zelfsprekend, dat je contact kreeg. Maar ik moest mijn diensttijd nog voltooien in Nederland, op het vliegveld Valkenburg bij Katwijk. Ik werd in feb.1955 met groot verlof gestuurd en vond werk als kantoormachine monteur in Amsterdam, bij de Arbeiderspers, in het gebouw van het vrije volk op het Hekelveld. Intussen had ik een kamertje gehuurd bij de grootvader van mijn vrouw op de Ruischdealkade. Tot we besloten te trouwen op 1 oktober 1955, dat deden we met een rondvaartboot wat erg gezellig was. (zie foto's trouw album)
Allemaal in het huwelijksbootje, de oudjes,
Het mooie was, dat onze grootouders hier nog bij waren, die hebben geweldig genoten van deze dag. Maar toen moest ik wel meer ruimte hebben om te wonen en Truus haar grootvader stond een deel van zijn woning af want we begonnen wel met een kind van vier jaar, kleine martie, die natuurlijk ook mee was op de bruiloft.
In de rondvaartboot(huwelijksbootje)
Martie vier jaar aan het roer van het huwelijksbootje,op weg naar het stadhuis
Na een klein jaar op de Ruischdealkade te hebben gewoond, moesten we van de gemeente amsterdam van de woning af, omdat Truus haar grootvader was overleden, want we hadden natuurlijk geen woonvergunning van het toen der tijd CBH bureau. Dat was een angstige toestand, ik ben nog naar de burgermeester gegaan om er over te praten, maar echter zonder resultaat. Maar ik werkte toen bij de arbeiderspers, dat was PVDA en die hebben samen met de CPN gezorgd dat ik andere woonruimte kreeg en wel in Amsterdam Oost in de Von Zesenstraat. Daar kwamen we in begin 1956 en mijn vrouw was inmiddels zwanger van haar tweede kind die op 2 november werd geboren. En zo was het gezinnentje dan compleet. We hebben daar 18 jaar gewoond maar omdat de buurt erg verpauperde besloten we weer te gaan verhuizen. Mijn oude woning gaf ik aan mijn oudste zoon, die inmiddels 22 jaar was en samen woonde
.Theo, ruim 1 jaar
Wij verhuisden naar de dacostastraat hoek potgieterstraat, het was een mooi hoekhuis, beneden was een tabakswinkel. Het was snikheet toen we aan het verhuizen waren en gelukkig was aan de overkant een cafe, die af en toe een koud biertje kwamen brengen. Mijn jongste zoon leerde daar ook zijn vriendin kennen, van de buren boven ons, ook een gezellige familie waar we het goed mee konden vinden. Intussen was ik ook veranderd van werkgever, die was gevestigd in de Fred. Hendrikstraat, dat was dicht bij waar we woonden.
Daar hebben we ongeveer vijf jaar gewoond en moesten we verhuizen vanwege de krakers boven ons op de 2 e etage. Dat was zulk schorum, dat het verstandig was te verhuizen. En dat was naar Amsterdam Osdorp, toen nog marokaans vrij en goed te leven. We hadden een mooie flat met uitzicht op schiphol, we konden de vliegtuigen zien landen en opstijgen, ja, dat was wel plezierig wonen. Ik werkte nog steeds in de stad en ging vaak het land door naar instellingen en fabrieken om machine's te repareren of onderhoudt te plegen.
Maar ook hier kwam een einde aan en gingen we verhuizen naar Almere dat was in 1984, waar we een seniorenwoning kregen aangeboden in de waterwijk. Onze kinderen waren ons al voor gegaan en de oudste zoon had er een bloemenzaak.
Marty in de bloemenzaak
Het is nu 2010, dus wonen we alweer 26 jaar in Almere, waar in 2005 onze oudste zoon op 54 jarige leeftijd overleed aan een ziekenhuis bacterie. Dit was voor ons een groot verlies en moeilijk te verwerken. Het moeilijke was, dat mijn vrouw niet bij de begravenis kon zijn doordat zij in het AMC ziekenhuis lag na een operatie, dit was heel verdrietig. Maar de tijd heelt wel de wonden maar vergeten kan je zoiets nooit. Gelukkig hebben we nog een heel goed contact met onze schoondochter en kleinkinderen.
Zijn uitvaart
Dit was in vogelvlucht ons leven, kijk ook op de andere bladen.....
kijk ook op www.picasaweb.google.nl/truuscor
