Klokken en

                       Schijfmachines

      Werk in de tuin.................en vissen

                                                                         

 

 

 

 

 

 

Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens, maar dan moeten ze het wel doen.

Daar doe ik dus mijn best voor om oude klokken te repareren. Ook veel oude schrijfmachines, voor de liefhebber, die zijn oude schrijfmachine weer in orde wil hebben. Er zijn nog veel ouderen die er mee werken, een soort nostalgie. Het staat ook wel leuk zo'n oude machine op het bureau in de kamer. Maar in deze site genaamd hobby kunt u het een en 't ander lezen.

 

 

                 Sleutelen in het klein

Om een rekenmachine te repareren, had je wel zo'n paar honderd onderdelen. Die moesten uit elkaar,gerepareerd en weer in elkaar worden gezet,wat ontzettend tijdrovend was. Dat hield in dat je dagen lang aan een machine bezig was, bij een wat grotere reparatie. Meestal deed ik dat tussen het werk buiten de deur door, zodat het toch betaalbaar bleef. Later, toen de elektronika kwam, werd het heel wat eenvoudiger. Meestal was het een kwestie van een chip, toetskontakt of printplaatje vervangen.Maar dat hield wel de nodige omscholing in, op laatst zat je meer op cursus, dan bij de klanten. Ook de schrijfmachine veranderde snel, ook die werden elektronisch met geheugens e.d. Nu kan men praktisch alleen nog maar de computer als teksverwerker met al zijn vele mogelijkheden.

Dus door mijn vak ben ik met mijn AOW leeftijd aan oude machines en klokken begonnen, wat een leuke bezigheid is en je scherp houdt, ik moet zeggen, dat ik genoeg te doen heb en me geen seconde verveel.

         De Tuin.............

 

 

de tuin nu

 

de tuin voorheen

 

 

 

 

 

Ook mag ik graag in de tuin bezig zijn, er is altijd wel wat te repareren en zomers zetten we de partytent op en het tuinset neer dan staat het weer erg gezellig. Nu komt de tijd weer aan om in de tuin te gaan werken, heel langzaam de voorbereidingen treffen en de bakken nakijken. De winter violen doen het nog steeds en staat erg gezellig. Nog even, dan komt de zomer weer in aantocht. Ik hoop dat we dit jaar eens een mooie zomer krijgen want dan is het pas echt genieten op onze oude dag.

Maar het blijft een hoop werk zo'n tuin en het kost ook nog de nodige centjes (euro centjes) Alle bakken moeten weer gevuld met nieuwe potgrond en hier en daar een likkie verf, ach, men weet wel hoe dat gaat. Tot zover even over de tuin............ vissen............

 

                   Vissen..........

Ook mag ik graag vissen, dat is lekker rustgevend, zolang je geen beet heb. Ik heb het geluk dat ik pal bij een brede vaart woon, zodat ik er met mijn opgetuigde hengel heen kan lopen. Het is de Hoge vaart in Almere. En ik moet zeggen, dat ik er altijd leuk heb gevangen, vooral snoek, dat is mooi werk, want die heb je maar niet zomaar op de kant, soms duurt het wel een half uur voor dat je ze kan scheppen om op het droge te krijgen. Dan even bekijken en snel onthaken en weer rustig laten zwemmen en ik moet zeggen, dat gaat altijd goed. De vis schijnt er weinig last ven te hebben, want ik heb het mee gemaakt, dat ik een snoek verspeelde dat mijn onderlijn afbrak, een kwartier later van ik dezelfde snoek met mijn onderlijn nog in zijn bek, dat weet ik zeker, want ik heb eigen gemaakte onderlijnen. Ik heb beide haken met lijnen verwijderd en de vis weer laten zwemmen.

             Mijn lieve hond Sito

Mijn hond Sito was mij alles, het was een zeldzaam beest, maar ik weet, dat een ieder dat van zijn eigen hond zegt, maar hij was echt bijzonder. Het was een duitse herder met het karakter van een schoothond. Waaks was hij niet, ik wed dat als er iemand had ingebroken, hij gezegd zou hebben, mijn baas ligt boven te slapen. Maar hij had een aantal andere goede eigenschappen, hij luisterde perfect en was doorgaans vriendelijk tegen over andere honden. Ik ben er de eerste twee jaar mee op school geweest waar men een hoop wijsheid opsteekt, zowel hond als baas. Ik heb hem gehad van 1991 tot en met 2002, toen moest ik hem in laten slapen vanwege ernstige HD. Hij kon niet meer opstaan, maar dat was een hard gelag, ben er weken beroerd van geweest, we missen hem nog in huis. Maar ik ben nu op een leeftijd dat een andere hond geen optie meer is. Als ik met sito op de weg liep en er kwamen fietsers of trimmers aan, stak ik mijn hand op en hij ging zitten tot iedereen voorbij was, dat was wel prettig. Als hij wel eens medicijnen in moest nemen, zei ik, mondje open en dan deed hij zijn bek open en kon ik het tabletje zo in zijn muil gooien, dat was wel fijn. Maar ja, dat was eenmaal, het was een fijne tijd met hem.